August PLOVIE
1947 - 1964
August Plovie, zoon van Hector en Helena Loy, werd geboren in Oostende op 12 november 1909 en was getrouwd met Marie-Jeanne Callier.
In 1929 behaalde hij zijn diploma als onderwijzer aan de Rijksnormaalschool te Blankenberge. Hij werkte als onderwijzer aan de gemeenteschool in Bredene-Slijkens en later als leraar lichamelijke opvoeding aan het Koninklijk Atheneum in Oostende. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij verzetsstrijder en politieke gevangene.
Plovie werd de eerste socialistische burgemeester van Bredene na de gemeenteraadsverkiezingen van 1946, waarbij zijn partij voor het eerst de meerderheid behaalde. Hij werd op 29 juni 1947 feestelijk ingehuldigd. Zijn mandaat werd verlengd bij de verkiezingen van 1952 en 1958. In 1961 werd hij verkozen tot plaatsvervangend volksvertegenwoordiger en in 1964 effectief kamerlid.
Tijdens zijn 18-jarig burgemeesterschap onderging Bredene grote veranderingen, waaronder de aanleg van nieuwe straten, de bouw van een nieuwe school, en de oprichting van verschillende sportverenigingen en feestelijkheden.
Plovie werd bijgestaan door schepenen Valère Vermoortel, Achiel Lava, Jean Ramakers, Germaine Vansteenkiste, en Albert Claeys. Na zijn burgemeesterschap zetelde hij als gemeenteraadslid in de oppositie tot zijn overlijden op 24 februari 1965 tijdens een overbrenging naar het Brugmann-ziekenhuis in Brussel.
Aanvankelijk woonde hij in de Staessensstraat 12 in Sas-Slijkens, maar verhuisde later naar Verdunlaan 1 in Bredene-aan-zee. Het jaar voor zijn overlijden publiceerde hij een gedichtenbundel getiteld “Van Liefde en Strijd”.